PL.png EN.png spacer
spacer

header Bieszczadzki
Park Narodowy

Serwis internetowy

ppn.pnglogo-mab.pnglogo-medal.pngWorld_Heritage_Logo_global.png
header
bip.png
CKPS
Opis programu
Projekty
Wyszukiwarka
Logowanie





Nie pamiętam hasła
Konto? Zarejestruj się!
Folder
folder.jpg
duza_rodzina.png
 
Bieszczadzki PN arrow Projekty arrow POIS.05.01.00-00-193/09 - Opis projektu

POIS.05.01.00-00-193/09 - Opis projektu
07.10.2010.

Image
Celem programu jest ochrona populacji rzadkich i zagrożonych gatunków roślin wymienionych w Planie ochrony BdPN jako gatunki wymagające szczególnej troski oraz ochrona siedlisk, w których koncentruje się występowanie cennych gatunków w Bieszczadzkim Parku Narodowym. W „Operacie ochrony zasobów florystycznych" Bieszczadzkiego Parku Narodowego do szczególnej opieki wybrano ponad pięćdziesiąt roślin określonych mianem „gatunków rzadkich i zagrożonych". Ustalając kryteria selekcji kierowano się zarówno koniecznością zwrócenia indywidualnej uwagi na taksony swoiste, stanowiące o specyfice regionu Bieszczadów, jak i na rośliny z różnych względów zagrożone. W efekcie na liście gatunków specjalnej troski znalazły się:

• gatunki wschodniokarpackie (endemiczne oraz rzadkie nieendemiczne),

• rzadkie gatunki alpejskie, subalpejskie i górskie,

• gatunki siedlisk wilgotnych (torfowiskowe),

• cenne z innych względów (rzadkie w skali kraju, typowe dla zbiorowisk itp.)

Jako gatunki szczególnie zagrożone potraktowano również przedstawicieli rodziny storczykowatych (Orchidaceae) jako grupy ogólnie zanikającej. Spośród 50 gatunków specjalnej troski podjęcia możliwie szybkich działań wymaga około dwudziestu gatunków, których populacje zagrożone są wyginięciem na skutek działania czynników naturalnych (np.: sukcesji wtórnej) bądź też antropogenicznych (np.: nasilony ruch turystyczny).

Działania związane z ochroną gatunków dotyczą 20 roślin, które z uwagi na małą liczbę stanowisk i niską liczebność populacji lokalnych wymagają pilnej interwencji. Są to następujące gatunki: 

 

 

W ramach ochrony gatunków planuje się trzy podstawowe rodzaje działań:

-zwiększenie liczebności populacji na naturalnych stanowiskach poprzez wprowadzenie osobników wyhodowanych ex situ z nasion pobranych z danego stanowiska;

- usuwanie roślin konkurencyjnych (odkrzaczanie, koszenie, selektywne) na stanowiskach gatunków heliofilnych, które zagrożone są wtórną sukcesją.

-hodowla ex situ gatunków na uprawach pochodnych w ogródku botanicznym.

W grupie działań związanych z ochroną siedlisk i związanych z nimi gatunków do programu wybrano te zadania, które wymagają pilnej interwencji a nie mogą być realizowane w ramach PROW 2007-2013. Działania te są następujące:

1. Ochrona ziołorośli wysokogórskich (kod 6430) z pełnikiem alpejskim na Połoninie Wetlińskiej poprzez koszenia mozaikowe.

2. Ochrona wilgotniejszych wariantów łąk świeżych (kod 6510) w dolinie górnego Sanu poprzez wzbogacanie ich składu gatunkowego i eliminację gatunków inwazyjnych (barszczu Sosnowskiego)

3. Ochrona torfowisk wysokich (kod *7110) w dolinie górnego Sanu i w dolinie Wołosatki poprzez odkrzaczanie kopuły torfowiska, koszenie okrajków i uzupełnienie istniejącego systemu zastawek i grobli na rowach melioracyjnych. [Więcej informacji...]

1. Ochrona ziołorośli wysokogórskich (kod 6430) z pełnikiem alpejskim na Połoninie Wetlińskiej poprzez mozaikowe koszenia w celu zahamowania wkraczania traworośli. Ziołorośla wysokogórskie z pełnikiem alpejskim zajmują obecnie około 25,5 ha i są zaliczane do zbiorowisk o najwyżej wartości przyrodniczej. Są siedliskiem wielu rzadkich i zagrożonych gatunków roślin wymienionych na czerwonych listach i w czerwonych księgach lub objętych ochroną gatunkową takich jak: pełnik alpejski Trollius altissimus, tojad wschodniokarpacki Aconitum lasiocarpum, ostrożeń wschodniokarpacki Cirsium waldsteinii, chaber Kotschyego Centaurea kotschyana, groszek wschodniokarpacki Lathyrus laevigatus, ciemiężyca biała Veratrum album, goździk skupiony Dianthus compactus. Niektóre powierzchnie wysokogórskich ziołorośli pełnikowych ulegają zmniejszeniu poprzez zarastanie przez traworośla z trzcinnikiem. W cenniejszych i bogatych florystycznie płatach ziołorośli na Połoninie Wetlińskiej w strefie ochrony czynnej Park prowadzi zabiegi polegające na wykaszaniu mozaikowym w celu ograniczenia sukcesji trzcinnika. Zabiegi te do 2010 są finansowane z programu realizowanego we współpracy Instytutem Ochrony Przyrody PAN.

2. Ochrona wilgotniejszych wariantów łąk świeżych (kod 6510) w dolinie górnego Sanu poprzez wzbogacanie ich składu gatunkowego. Rozległe ekosystemy nieleśne w dolinie górnego Sanu zostały objęte ochroną w granicach Bieszczadzkiego Parku Narodowego w 1999 roku. Większość tych zbiorowisk jest mocno zmieniona poprzez przeprowadzone wcześniej na szeroką skalę odwodnienia, nawożenie, orka i podsiewanie pastewnych gatunków traw (wyczyniec łąkowy, tymotka łąkowa, kupkówka pospolita). Wprowadzono też wówczas wybitnie ekspansywny gatunek barszczu Sosnowskiego Heracleum mantegazzianum. Doprowadziło to do znacznego zubożenia składu gatunkowego tych łąk i poważnego ograniczenia występowania wielu typowych gatunków roślin. Szczególnie poważnego uszczerbku doznały wilgotniejsze warianty łąk świeżych. W porównaniu z również poddaną wpływom antropogenicznym, ale jednak mniej przekształconą doliną Wołosatki, zauważa się tu znacznie mniejsze bogactwo gatunkowe i obfitość występowania wielu taksonów. Powszechne na Wołosatym gatunki takie gatunki jak: kukułka (Storczyk) szerokolistna Dactylorhiza majalis, kruszczyk błotny Epipactis palustris, gółka długoostrogowa Gymnadenia conopsea, podkolan biały Platanthera bifolia tutaj występują stosunkowo rzadko i w niewielkiej ilości. Jedynie punktowo występują też inne cenne gatunki takie jak mieczyk dachówkowaty Gladiolus imbricatus i kosaciec syberyjski Iris sibirica. Pełnik europejski Trollius europaeus nie jest spotykany w ogóle w tej części doliny Sanu chociaż ma swoje stanowiska na łąkach położonych nieco niżej. Bieszczadzki Park Narodowy od wielu lat realizuje program renaturalizacji stosunków wodnych w dolinie górnego Sanu poprzez wprowadzenie systemu ok. 300 zastawek i grobli na dawnych rowach melioracyjnych. Do nawodnienia doliny przyczyniają się również reintrodukowane do doliny bobry. W celu przyspieszenia renaturalizacji siedlisk konieczne jest jednak szersze rozprzestrzenienie gatunków, które dziś występują jedynie punktowo oraz wprowadzenie tych gatunków, które nie spotykane są w rejonie łąk tarnowskich.

3. Ochrona torfowisk wysokich z roślinnością torfotwórczą (kod 7110) w dolinie górnego Sanu i w dolinie Wołosatki poprzez odkrzaczanie kopuły torfowiska, koszenie okrajków i uzupełnienie istniejącego systemu zastawek i grobli na rowach melioracyjnych. W przypadku 3 torfowisk - Wołosate, Tarnawa 1 i  Tarnawa 2 z uwagi na ich położenie przy drogach publicznych i narażenie na wzmożoną penetrację przez turystów, konieczne jest wprowadzenie odpowiednich zabezpieczeń ograniczających antropopresję.  Torfowiska wysokie - priorytetowe siedliska Natura 2000 w dolinie górnego Sanu i dolinie Wołosatki podlegały podobnym procesom degradacji, co sąsiadujące z nimi ekosystemy łąkowe. Chociaż większość torfowisk była wcześniej chroniona jako rezerwaty, również i te obszary dotknęły odwodnienia prowadzone na przyległych łąkach. W wyniku osuszenia w wielu miejscach rozpoczął się proces murszenia torfów i sukcesji gatunków drzewiastych. Przemiany te doprowadziły również do zaniku wielu stanowisk rzadkich i cennych roślin torfowiskowych. Bieszczadzki Park Narodowy od początku przejęcia tego terenu podejmuje działania związane z przywróceniem naturalnych stosunków wodnych na torfowiskach i w ich otoczeniu. W latach 2006-2009 prowadzi się także odkrzaczenia na większości bieszczadzkich terenów torfowiskowych. Konieczne jest dalsze uzupełnienie systemu zastawek, zaś w latach następnych kontynuacja odkrzaczania intensywniej zarastających torfowisk oraz koszenie ziołoroślowych okrajków torfowisk. 2 torfowiska - Wołosate i Tarnawa z uwagi na położenie przy drogach publicznych narażone są na wzmożoną penetrację przez turystów w związku z tym konieczne jest wprowadzenie odpowiednich zabezpieczeń ograniczających antropopresję.

Program będzie realizowany w latach 2010-2014 za kwotę 930 720.00 zł.
 
spacer
Nowości

eparki_logo.png

Internetowa sprzedaż biletów do Parku

Infrastruktura i Środowisko
lawiny.jpg

android_baner.jpg

GORNY_SAN_BANER.jpg

Infrastruktura
infrastruktura_bdpn_m.png
monitoring.png

filmy2.png

Filmy:

 

audiobook2.png

Audiobooki:

 




Ministerstwo Klimatu i Środowiska n2000.png nfos.png Lasy Państwowe plsk-boczny.png

Administrator: Maciej Leń

© 2021 Bieszczadzki Park Narodowy

Deklaracja dostępności

Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
spacer